Home / சமூகம் / நியமனம் செய்யும் நீதிபதிகளின் பார்வைக்கு…

நியமனம் செய்யும் நீதிபதிகளின் பார்வைக்கு…

நியமனம் செய்யும் நீதிபதிகளின் பார்வைக்கு…

உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் பணி நியமனத்தில் சமூகநீதி மறுக்கப்படுகிறதா?

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் காலியாக இருக்கும் நீதிபதிகள் நியமனத்தை வெளிப்படைத்தன்மையோடு நடத்த வேண்டும், வாய்ப்புகள் மறுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு வாய்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டும், உயர் நீதிமன்றத்தில் மொத்தமாக இருக்கும் 18 காலி இடங்களையும் இரண்டு கட்டங்களாக நிரப்பாமல் ஒரே கட்டமாக நிரப்ப வேண்டும் ஆகிய கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் போராட்டங்கள் நடந்து வருகின்றன. முதலாவதாக, வழக்கறிஞர்களில் மிகச் சிறுபான்மையினர் எழுப்பியுள்ள சர்ச்சை இதுவென சொல்லப்படுவதில் உண்மை இல்லை. இந்த கோரிக்கைகளை எழுப்பி இருப்பது சென்னை உயர் நீதிமன்ற  வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் என்பது இங்கு கவனிக்க வேண்டியதாகும். ஒரு வேளை ஆகச் சிறுபான்மையினர்தான் இந்தச் சிக்கலை எழுப்பியுள்ளனர் என்று வைத்துக் கொண்டாலும் இதை புறந்தள்ளிவிட முடியாது.

அடிப்படை கேள்வி:

விவாதத்திற்கு உள்ளாகியிருப்பது மாவட்ட உரிமையியல் நீதிபதிகள், குற்றவியல் நீதிமன்ற நீதிபதிகள், மாவட்ட நீதிபதிகள் (நுழைவு நிலை) நியமனம் குறித்து அல்ல. மேற்படி தேர்வுகளில் இட ஓதுக்கீடு கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்று குற்றச்சாட்டு எழுப்பப்படவில்லை.( இட ஒதுக்கீடு ஒரு சலுகை என்று முன்னாள் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியே குறிப்பிடுவது வருந்தத்தக்கது. அது சலுகையல்ல. இந்திய சமூகத்தில் நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டுள்ள சனநாயக உரிமை.) உயர் நீதிமன்றங்களில், உச்ச நீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகள் தேர்வு எப்படி நடக்கிறது? அங்கு குறிப்பிட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிகமாக உள்ளனரா? என்பதைப் பற்றித்தான் பிரச்சனை இப்போது. இதற்கு ஒரிரு புள்ளிவிவரங்கள் மட்டும் போதுமானவையாகும். உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றங்களில் உள்ள 964 நீதிபதிகளில் வெறும் 17 பேர் தான் SC/ST பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள். பதினைந்து உயர் நீதிமன்றங்களில் SC/ST பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒருவர் கூட இல்லை.  அதுமட்டுமல்ல, BC/MBC, சிறுபான்மையினர், பெண்கள் இவர்களின் எண்ணிக்கையும் வெறும் 100 க்கும் குறைவு தான். உச்சநீதிமன்றத்தில் உள்ள 31 நீதிபதிகளில் 85 விழுக்காட்டிற்கு மேல் முற்பட்ட சாதியினர்தான் உள்ளனர். உச்சநீதிமன்றம் தொடங்கிய காலந்தொட்டு இன்றுவரை வெறும் 4 பேர் மட்டும் தான் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களில் இருந்து உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகளாக இருந்துள்ளனர். இந்திய அளவில் உயர்நீதிமன்றத்திலும் உச்சநீதிமன்றத்திலும்  நீதிகளாக இருக்கும் வாய்ப்பு பிற்படுத்தப்பட்ட/ மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட/ பட்டியல் மற்றும் பழங்குடியின/ சிறுபான்மை மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளதைத்தான் இது காட்டுகின்றது. இந்த பிரிவைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர்களில் தகுதியுடைவர்கள் இல்லை என்று நீதித்துறை சொல்லப்போகிறதா?

சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் இன்றைய நிலை என்ன?

எனினும், இப்போது ’தொந்தரவு’ செய்து வருகிறவர்கள் சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள் தானே! எனவே, சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தை மட்டும் பார்ப்போம். இங்கு மொத்தம் 60 நீதிபதிகளுக்கான இடம் உள்ளது. அதில், இப்போது 42 நீதிபதிகள் உள்ளனர். 18 நீதிபதிகளுக்கு பணி நியமனம் செய்ய வேண்டும். இப்போதுள்ள 42 நீதிபதிகளின் பட்டியல் இது தான்.

சாதிஎண்ணிக்கை
பார்ப்பனர்7
முதலியார்6
பிள்ளை5
கவுண்டர்5
பட்டியலினத்தவர்9
தேவர்4
யாதவர்2
வன்னியர், செட்டியார், உடையார்,நாடார்4 (தலா ஒன்று)

 

மேற்படி அட்டவணை சொல்வதென்ன? 50% க்கும் மேலான இடங்களை நான்கு சாதிகள் மட்டும் பங்கு போட்டுள்ளன என்பதை இது படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. பதினைந்து விழுக்காடு தான் முற்பட்ட வகுப்பினர் உள்ளனர். மீதியுள்ள 85 விழுக்காடு இடங்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட, பட்டியலின, பழங்குடியினப் பிரிவினர்தான் உள்ளனர் என்று சொல்லி நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்து எழுந்துள்ள கோரிக்கைகளுக்கு முன்வைக்கப்படும் தரவுகள் அனைத்தும் பொய் என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. மேற்படி அட்டவணைப்படி பார்த்தால் ஏழு பேர் பார்ப்பன சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். மொத்தம் உள்ள இடங்களில் 15 விழுக்காட்டைப் பார்பனர்கள் பெற்றிருப்பது அந்த சமூகத்தின் மக்கள் தொகை விழுக்காட்டிலிருந்து பன்மடங்கு அதிகம் என்பது புலப்படுகிறது. இதை கொண்டு பார்ப்பன ஆதிக்கம் இருக்கிறது என்று சொல்வதை மறுத்துவிட முடியுமா? இரண்டாவது, பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகப் பிரிவினரில்கூட மூன்று சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிகமான இடங்களைப் பெற்றுள்ளனர் என்றும் பிரித்தறிய முடிகிறது.

30lead2

9 பேர் பட்டியலில் இருப்பவர்கள் யார்?:

இப்போது கொலிஜியம் வெளியிட்டுள்ள 9 பேர் கொண்ட பட்டியலில் 6 பேர் நியமனம் செய்யப்படுகின்றனர். 3 பேர் மாவட்ட நீதிபதிகளில் இருந்து மூப்பு அடிப்படையில் தேர்வு செய்யப்படுகின்றனர். கொலிஜியத்தால் நேரடியாக நியமனம் செய்யப்படும் 6 பேரில் பார்ப்பனர், முதலியார், பிள்ளை, கவுண்டர், நாடார், பட்டியலினத்தவர் ஆகிய சாதிகளில் இருந்து தலா ஒருவர் அடையாளங் காணப்பட்டுள்ளனர். ஏற்கெனவே கணிசமான இடங்களைப் பெற்றுள்ள நான்கு சாதிகளில் இருந்து  தலா ஒருவரை அடையாளம் கண்டிருப்பதுதான் வழக்கறிஞர்களால் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகின்றது. பிற சமூகங்களைச் சேர்ந்த தகுதி வாய்ந்த வழக்கறிஞர்கள் இல்லவே இல்லையா? என்பதுதான் கொலிஜியம் தெளிவுப்படுத்த வேண்டியதாகும். மேலும், காலியாக இருக்கும் 18 இடங்களையும் ஒரேடியாக தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்று வழக்கறிஞர் சங்கம் கோரியிருக்கும் நிலையிலும் முதலில் 9 பேர் பின்னர் 9 பேர் என்று தேர்வு செய்வது ஏற்கெனவே அதிக இடங்களைப் பெற்றுள்ள சாதிகளுக்கு இரண்டு சுற்று நியமனத்தின் மூலம் கூடுதலான இடங்களை ஒதுக்கும் முயற்சியா? என்ற ஐயம் எழுகின்றது.

நீதிபதிகள் தேர்வில் குளறுபடிகள் உண்டா?

இக்கேள்விக்கு விடை காண ஒரே ஒரு எடுத்துக்காட்டைக் குறிப்பிட்டால் போதும். மாவட்ட நீதிபதி தேர்வில் தோல்வி அடைந்த வழக்கறிஞர் ஒருவர் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளாக கொலிஜீயத்தால் நியமனம் செய்யப்பட்டு இப்போது உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக பணியாற்றி வருகிறார்.  கீழ்மை நீதிமன்றங்களுக்கான தேர்வில் தோல்வி அடைபவர்கள்கூட உயர் நீதிமன்றத்திற்கான நீதிபதியாக தேர்வாக முடியும் என்பது நீதிபதிகள் நியமனத்தின் நேர்மையையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

வரலாற்றில் எடுத்துக்காட்டுகள் இல்லையா?

நீதிபதிகள் நியமனத்தில் சமூகரீதியான பிரதிநித்துவம் இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டமைக்கு இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகள் உண்டு. ஒன்று திரு.எம்.ஜி.ஆர் முதலமைச்சராக இருந்த காலத்தில் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் தேர்வில் சாதிவாரி பிரநிதித்துவம் இல்லை என்று காரணம் கூறி உயர்நீதி மன்ற தேர்வுக் குழு அனுப்பிய நீதிபதிகள் நியமனப் பட்டியல் திருப்பி அனுப்பப்பட்டது. அப்போது, இது ‘இம்மண்ணின் உளவியலுக்கு எதிரானது’(Soil Psychology) என்று அன்றைய சட்ட அமைச்சர் பொன்னையன் அவர்கள் சொன்னார். இரண்டாவது, டாக்டர் கே.ஆர். நாராயணன் அவர்கள் குடியரசு தலைவராக இருந்தபொழுது உச்ச நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்த நீதிபதிகள் நியமனப் பட்டியலை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்து திருப்பி அனுப்பினார். இதில் பல்வேறு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்று அவர் காரணம் சொன்னார். உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனத்தில் இட ஒதுக்கீட்டைக் கடைபிடிக்குமாறு சட்டம் வலியுறுத்தவில்லை என்று உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி சொன்னார். உயர் வழக்கு மன்ற நீதிபதிகளை நியமிக்கும் அரசியலமைப்பு அதிகாரம் பெற்றவர் என்ற முறையில், நீதிபதிகள் நியமனத்தில் தலித்துகள் மற்றும் பெண்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.  எனவே, ஒரு சில சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களை மட்டும் நீதிபதிகளாக நியமிப்பது ஏற்புடையதல்ல என்பதற்கு வரலாற்றில் எடுத்துக்காட்டுகள் உண்டு.

உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு:

கடந்த ஆண்டு இதே சிக்கலின் பொருட்டு சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனத்திற்கு எதிராக ஆர். காந்தி அவர்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுத்த வழக்கின் தீர்ப்பு இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. அத்தீர்ப்பில் இருக்கும் வரிகள் பின்வருமாறு:

“12. Appointments cannot be exclusively made from isolated group nor should it be pre-dominated by representing a narrow group. Diversity, therefore, in judicial appointments to pick up the best legally trained minds coupled with a qualitative personality are the guiding factors that deserve to be observed uninfluenced by mere considerations of individual opinions. It is for this reason that the collective consultative process as enunciated in the aforesaid decision has be held to be an inbuilt mechanism against any arbitrariness”

நீதிபதிகள் நியமனம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினரை மட்டுமே மிகுதியாகக் கொண்டிருக்கும் வகையில் ஒரு தனித்த குழுவிடமிருந்தோ அல்லது ஒரு குறுகியப் பிரிவினரிடமிருந்தோ செய்யப்படக் கூடாது. தனிநபர்களின் கருத்துகளை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு நியமனங்கள் அமையக் கூடாது. மிகுந்த சட்டத் தேர்ச்சி மற்றும் சிறந்த ஆளுமைப் பண்புக் கொண்டோர் என்பதை வழிகாட்டு நெறியாகக் கொண்டு பன்முகத் தன்மையில் நீதித் துறை நியமனங்கள் அமைய வேண்டும். இதன் காரணமாகவே, எந்தவித தன்னிச்சையான நியமனத்திற்கும் மாறாக கூட்டுக் கலந்தாய்வு முறை என்பதை நீதிபதிகள் நியமனத்தின் உள்ளடகமான பொறியமைவாக கொண்டிருக்க வேண்டும்.”

எனவே, இப்போது சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் எழுந்திருப்பது சமூக நீதி கடைபிடிக்கப்படுகிறதா? என்ற கேள்வியோடு சேர்த்து ஒரு சில சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் மட்டும் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்களா? இல்லையா? என்பதையும் குறித்துத்தான். நீதிபதி தேர்வில் ஏற்கனவே நீதிபதியாக இருந்தவரின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராக இருத்தல் அல்லது நியமனத்திற்குப் பரிந்துரைக்கும் நீதிபதியின் தொழிற்பழகுநராக (Junior) இருத்தல் அல்லது அந்நீதிபதியின் சாதியைச் சேர்ந்தவராக இருத்தல் என்ற மூன்று அடிப்படைக் கூறுகளில் ஒன்றை – எந்தவொரு நியமனத்திலும் பெரும்பாலும் காணலாம் என்ற குற்றச்சாட்டைப் பொய் என்று புறந்தள்ளிவிடச் சொல்வது நியாயமற்றது.  இதை விவாதத்திற்கு உட்படுத்தி, பல்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்த தகுதி வாய்ந்தவர்கள் நீதிபதிகளாக நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதே சரியான அணுகுமுறையாக இருக்கும்.

இந்த சமூகம் சாதி அடிப்படையிலான ஏற்றத் தாழ்வுகள் நிரம்பியது என்பதை நேர்மையான எவரும் மறுக்கமாட்டார்.  அப்படி இருக்கையில் உயர்நீதி மன்றத்தில் அத்தகைய ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதி அடிப்படையிலான சலுகைகள், நீதிபதிகள் நியமனத்தில் நடந்துள்ளனவா? என்பதை ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினால் நீதித்துறையே வெட்கி தலைகுனிய வேண்டி வரலாம். நீதித்துறை சாதிய ஏற்றத் தாழ்வுக்கும் ஊழலுக்கும் அப்பாற்பட்டது,  ’சமத்துவம் நிலவும் துறை’ என்று வாதிட முற்படுவதுதான் உண்மைக்குப் புறம்பானது. எனவே, இருக்கும் சிக்கலை அங்கீகரித்து சீர்செய்வதை நோக்கிச் செல்வதே சமூக அக்கறை கொண்டோர் மற்றும் சமூகநீதியின் மீது பற்று கொண்டோரின் கடமையாக இருக்க முடியும்.

  • செந்தில்,

ஒருங்கிணைப்பாளர், இளந்தமிழகம் இயக்கம்.

(tsk.irtt@gmail.com)

About விசை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*