Home / அரசியல் / நேபாளம் இனி இந்து நாடு இல்லை

நேபாளம் இனி இந்து நாடு இல்லை

கடந்த செப்டம்பர் மாதம் 20 ஆம் நாள்,  நேபாள அதிபர் ராம் பரன் யாதவ், நேபாளத்தின் புதிய அரசியலைமைப்புச் சட்டத்தை பிரகடனம் செய்தார். அது வரை நடைமுறையில் இருந்த 2007 ஆம் ஆண்டு இடைக்கால அரசியல் சட்டம் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

1948 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, நேபாள நாடு ஆறு அரசியல் சட்டங்களை கடந்து வந்திருக்கிறது. முதல் நான்கு அரசியல் சட்டங்கள், “ராணா” என்றழைக்கப்படுகிற‌ அரச குலத்தவர்களால் உருவாக்கப்பட்டவைகளாக இருந்தன. அல்லது ராணாக்களின் நலனை ஒட்டிய, மன்னராட்சி சட்டங்களாகவும்,  அரசியல் கட்சிகளை தடை செய்யும் நோக்கிலும், சிறு சிறு பஞ்சாயத்து நிர்வாக அலகுகளை உள்ளடக்கியதாகவும் அவை இருந்தன. 1990 ஆம் ஆண்டு மன்னராட்சிக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்த மக்கள் போராட்டங்கள் (ஜன அண்டோலன்), பஞ்சாயத்து ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தன. பெரும் நெருக்கடிக்கு உள்ளான  மன்னர் பீரேந்திரா,  மக்களின் கையில் அதிகாரத்தை ஒப்படைக்கும் அரசியல் சட்டத்தை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியதாக இருந்தது. அதுவரை தடை செய்யப்பட்டிருந்த மற்ற அரசியல் கட்சிகளான, நேபாள காங்கிரஸ், நேபாள கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இப்போராட்டங்களில் பெரும் பங்கு வகித்தன.  மன்னராட்சியோடு இணைந்து மற்ற அரசியல் கட்சிகளும் கூட்டாக பங்கேற்கும் அரசியல் அமைப்பாக இருந்தாலும்,  பன்மைச் சமூகமாக வாழ்ந்து வந்த நேபாள மக்களின் அனைத்து கோரிக்கைகளையும் பிரதிநிதித்துவங்களையும் உள்ளடக்கியதாக 1990 ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்ட அரசியல் திட்டம் இருக்கவில்லை. மன்னராட்சியையும் முற்றிலுமாக ஒழிக்க முடியவில்லை.

கல்வி விகிதம் குறைவாக இருந்த நேபாள நாட்டில், ஓட்டுரிமை பெற்றவர்கள் கல்வியறிவு கொண்ட உயர் பிரிவினராகவும்,  உயர் பிரிவினரை உள்ளடக்கிய தலைமைத்துவமே அங்கு ஆதிக்கம் செலுத்தவும் தொடங்கியது.

1990 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் அமைப்பு சாசனத்தின் போதாமைகளால், இரண்டாவது மிகப்பெரிய ( ஜன அண்டோலன் 2 ) மக்கள் எழுச்சியை நேபாளம் 2006 ஆம் ஆண்டு சந்தித்தது. நேபாள மாவோயிஸ்ட்டுகள் இந்தப் போராட்டத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்.  மன்னர் ஞானேந்திராவுக்கு எதிராக பெரும் கலகம் வெடித்தது.  பெருந்திரளான மக்கள் பங்கேற்ற ஒரு ஜனநாயகப் புரட்சியாக அது மலர்ந்தது.  நேபாள காங்கிரசைச் சேர்ந்த கிரிஜா பிரசாத் கொய்ராலா பிரதமராக பொறுப்பேற்றார்.  அனைத்து நேபாள மக்களின் நலன்களை உள்ளடக்கிய, மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக அரசியல் சட்டத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் 2006 ஆம் ஆண்டு, இடைக்கால அரசியல் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.  2008 ஆம் ஆண்டு அது நடைமுறைக்கு வந்த போது, மன்னராக இருந்த ஞானேந்திரா பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டார். நேபாள மன்னராட்சி அதிகாரப்பூர்வமாக முடிவுக்கு வந்தது.

2006 ஆம் ஆண்டிலிருந்து பல்வேறு அரசியல் சூழல் மாற்றங்களால், முழுமையடையாமல் போன,  நிரந்தர புதிய அரசியல் சட்ட வரைவு, கடந்த செப்டம்பர் 20 ஆம் தேதி 2015,  பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. இந்துக்கள் பெரும்பான்மையினராக கொண்ட நேபாளம்,  மதச்சார்பற்ற அரசியல் சட்டத்தை சுவீகரித்துக் கொண்டது ஜனநாயக விழுமியங்களைப் பேணும் நாடுகளின் பட்டியலில் இணைத்துக் கொண்டது. இருந்தாலும்,  புதிய அரசியல் சட்டமும் “அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி” என்ற நிறைவை எட்டவில்லை.  இன்னும் போராட்டங்களையும் தடை உத்தரவுகளையும் தொடர்ந்து சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது நேபாளம். அரசியல் சட்டம் பிரகடனப்படுத்த செப்டம்பர் 20 ஆம் நாள் அன்றே, ஏற்பட்ட  போராட்டங்கள், வன்முறையில் 40க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர். இந்த போராட்டங்களில் மிகவும் முக்கியமானது, “மாதேசி” என்றழைக்கப்படுகிற, இந்திய எல்லைகளை ஒட்டி வாழும் இனக்குழுவினரின் போராட்டம் தான். இங்கு தான் இந்தியாவின் தலையீடு முக்கியமானதாக இருக்கிறது.

nepal consti protest

மாதேசிகள் வசிக்கும் பகுதி  ‘தராய்’ (தரை) என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாதேசிகள் இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம், பீகார் மாநிலங்களை ஒட்டிய நேபாளத்தின் சமவெளிப் பிரதேசத்தில் வாழ்பவர்கள். இந்திய மக்களோடு திருமண உறவு வைத்திருக்கும் இம்மக்கள், நேபாளத்தின் சிறுபான்மை இனத்தவர்கள். நேபாள அரசு தொடர்ந்து தம்மை இரண்டாந்தர குடிமக்களாக நடத்துகின்றது என்று போராடும் இம்மக்களின் கோரிக்கைகள், வழக்கம் போல,  புதிய அரசியல் சட்டத்திலும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. புதிய அரசியல் சட்டம் அந்நாட்டை 7 மாகாணங்கள், 75 மாவட்டங்களைக் கொண்ட நிர்வாகப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்க வகை செய்கிறது. மாதேசிகளும் மற்றவர்களும் வசிக்கும் பகுதிகள் இதுவரை இருந்த நில எல்லைப்படி பிரிக்கப்படாமல், மலைவாழ் நேபாளிகள் பெரும்பான்மையினராகவும் மாதேசிகள் அரசியல் ரீதியாக பலம் பெற முடியாத நிலையில், உதிரிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

மாதேசிகளின் போராட்டங்களோடு, ஜனஜாதி என்ற மற்றொரு சிறுபான்மை இன‌ மக்களும் பெண்களும் கூடப் புதிய அரசியல் சட்டம் தங்கள் நலனுக்கு எதிராகவே இருக்கிறது என்று கடுமையாகக் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். புதிய அரசியல் சட்டத்தின் 289-வது பிரிவு, மாதேசிகள் உள்ளிட்ட பல பிரிவினருக்கு எதிராக இருக்கிறது. நாட்டின் அதிபர், துணை அதிபர்,  பிரதமர், உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி, நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் தலைவர்கள், மாகாண அரசுகளின் ஆளுநர்கள், முதலமைச்சர்கள், அவைத் தலைவர்கள், புலனாய்வுப் படையின் தலைவர்கள் ஆகிய அனைத்துக்கும் ‘பாரம்பரியமாக நேபாளக் குடியுரிமை பெற்றவர்கள்’ மட்டுமே தகுதியுடையவர்கள். நேபாளிகளைத் திருமணம் செய்துகொண்டு, நேபாளப் பகுதிகளில் குடியேறி, அதன் மூலம் குடியுரிமை பெற்றவர்களுக்கு இந்தப் பதவிகளை வகிக்கத் தகுதியில்லை என்று 289-வது பிரிவு திட்டவட்டமாகக் கூறுகிறது. நேபாள நாட்டின் அரசியல் சட்டம் அனைத்துப் பிரிவு மக்களுக்கும் சம உரிமையும் சலுகையும் தருவதற்குப் பதிலாக சிலருக்கு மட்டுமே உரிமைகளையும் பதவிகளையும் வழங்கும் விதத்தில் எழுதப்பட்டிருப்பதாகவும் மாதேசிகள், இச்சட்டத்தை எதிர்த்து போராடுகின்றனர்.

மாதேசிகளின் இப்போராட்டத்தால், இந்திய நேபாள எல்லைப் பகுதிகளில் தொடர் பொருளாதார அடைப்புகள் நடக்கின்றன. இந்திய எல்லைப் பகுதி வழியாக, நேபாளத்திற்கு செல்லும் எரிப்பொருள் முற்றிலுமாக தடை செய்யப்பட்டது. விமான எரிபொருள் முதற்கொண்டு தடை செய்யப்பட்டதால்,  பல விமான சேவைகள் பாதிக்கப்பட்டன. இதற்கு மாற்றாக,  சீனா வழியாக மாற்று எல்லைகளை திறக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு நேபாளம் உள்ளானது. இப்போராட்டத்தின் பின்னணியின் இந்தியா இருக்கிறது என்பதால்,  இந்திய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ பொருளாதாரத் தடையாகவே நேபாள அரசு இதைக் காண்கிறது. செம்டம்பர் மத்தியில், அரசியல் சட்டம் ஒப்புதலுக்கு ஏற்கெனவே போய் விட்டிருந்த நிலையில், இந்திய வெளியுறவுச் செயலர் காட்மண்டு சென்று மாதேசிகளின் கோரிக்கைகளை உள்ளடக்கி,  அரசியல் சட்டம் உருவாக்குமாறு, நேபாள அரசை வலியுறுத்தி இருக்கிறார். ஒட்டு மொத்தமாக இந்தியா தனது இறையாண்மைக்குள் தலையிடுவதாக நேபாளம் கருதத் தொடங்கி விட்டது.

சாதக பாதகங்களுக்கும் விமர்சனங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டு பல்வேறு சாதி இனப் பாகுபாடுகளைக் கொண்டிருக்கும் நேபாளம்,  ஒரு மதச்சார்பற்ற அரசியல் சட்டத்தையும்,  இடது சாரி அரசையும் ஏற்றுக் கொண்டிருப்பதன் மூலம், முதலாளித்துவ மேற்குலகுக்கு மிகப்பெரிய சவாலை விடுத்திருக்கிறது. அது மட்டுமின்றி,  இந்தியாவின் ஆளும் பா.ஜ.க அரசுக்கு,  தற்போது பெரும்பான்மை இந்துக்களைக் கொண்டிருக்கும் நேபாளம்,  மதச்சார்பற்ற நாடாக உருவெடுத்திருப்பது பேரிடி. அதுவும் ஆர்.எஸ்.எஸ் சின் நிரந்தர எதிரிகளான, பொதுவுடைமைவாதிகள் ஆட்சி அமைத்திருப்பது அதை விட  பேரிடி. மெல்லவும் முடியாத விழுங்கவும் முடியாத பேரிடி.

இன்றளவும் காப்பிய மனநிலையிலும்,  மன்னராட்சி சிந்தனைகளிலும் உழன்று கொண்டிருக்கும் இந்திய மக்களின் கண்ணெதிரே, ஒரு இரண்டரை கோடி மக்கள் கூட்டம்,  மன்னராட்சியை தூக்கியெறிந்து,  ஜனநாயகப் புரட்சியை கொண்டு வந்திருப்பது, வரலாற்றின் பக்கங்களில் அழுத்தமான முத்திரையை பதித்து விட்டது.புதிய அரசியல் சட்டத்தில் இருக்கும் குறைகளைக் களைந்து, அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்காக கோரிக்கைகளை உள்ளடக்கி சீரமைக்க முயலுமாயின், முழுமையான ஜனநாயக வேட்கைக்கான நேபாளத்தின் போராட்டத்தில் முக்கிய நகர்வாக இருக்கும்.

-அ.மு.செய்யது,

இளந்தமிழகம் இயக்கம்.

About அ.மு.செய்யது

One comment

  1. மறத்தமிழன்

    சிறப்பான பதிவு, வாழ்த்துகள் செய்யது!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*