Home / அரசியல் / இட ஒதுக்கீடு கொள்கை – நான்கு கட்டுகதைகளும், உண்மை நிலையும்

இட ஒதுக்கீடு கொள்கை – நான்கு கட்டுகதைகளும், உண்மை நிலையும்

இந்தியாவில் இட ஒதுக்கீடு கொள்கை மீதான விவாதம் இரண்டு துருவங்களுக்கு இடையிலான விவாதமாகத் தான் நடைபெற்று வருகின்றது.

“பொதுப் பிரிவைச் சேர்ந்த மக்கள் (உயர் சாதியினர்) இடஒதுக்கீட்டிற்கு எதிராக போராட வேண்டிய காலமிது. நமக்கு கிடைக்க வேண்டிய வாய்ப்புகளை “தகுதியில்லாத, சாதிச் சலுகை கொண்ட சிறுபான்மைக்கு” கொடுப்பதும் ஒருவித ஒடுக்குமுறையே – நிஷா பாண்டே – சூலை 25,2018.”

“கல்விக்கும், வேலைவாய்ப்பிற்கும் சாதியின் அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடு கொடுப்பதன் மூலம் இந்தியாவில் திறமையானவர்கள் உருவாவது அழிக்கப்படுகின்றது… நான் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியில் பிறக்காதது என் தவறா? எதற்காக என் குழந்தைகள் பாதிக்கப்பட வேண்டும்? தேசத்தின் நலனை அடகுவைத்து அரசியல்வாதிகள் தங்கள் வாக்கு வங்கியை காப்பாற்றி வருகின்றார்கள். இது மிகவும் மோசமான செயல் – அபிஜித் சின்ஹா – சூலை 11, 2018.”

அரசியல், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு உள்ளிட்ட இடங்களில் பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினர் மேல் பாகுபாடு காட்டுவதை தடுப்பதற்காகவே தீண்டாமை தடுப்பு சட்டம், இட ஒதுக்கீடு கொள்கை கொண்டுவரப்பட்டது. காலங்காலமாக அம்மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட உரிமை, அவர்கள் மேல் செலுத்தப்பட்ட ஒடுக்குமுறையிலிருந்து மீண்டு வருவதற்காகவும், முன்பு அரசு துறைகளில் அவர்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட உரிய பிரதிநிதித்துவம் மீண்டும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் மேலே சொன்ன சட்டங்களும், கொள்கைகளும் வகுக்கப்பட்டதே அன்றி வெறுமனே பொருளாதாரரீதியாக மேம்படுத்த மட்டும் இவை கொண்டுவரப்படவில்லை.

இன்றும் இந்தியாவில் சாதியம் தலைவிரித்தாடுகின்றது. சாதியைப் பற்றி புரிந்து கொள்ள, அதனால் மக்களுக்கு ஏற்படும் துன்பங்களை பார்க்கவும், கேட்கவும் நம்மில் பலர் மறுக்கின்றோம்.

இந்த கட்டுரையில் சாதி அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு தொடர்பாக இங்கு பொதுவாக சொல்லப்படும் நான்கு கட்டுகதைகளை உடைத்து உண்மை நிலையை பார்ப்போம். இந்த கட்டுரை சுகதோ தோரட், நிதின் தெகடே , அஜயா இணைந்து எழுதிய “இடஒதுக்கீடு மீதான முன்முடிவுகள்: ஏன், எப்படி” என்ற பொருளாதார, அரசியல் வார இதழில் (Economic & Political Weekly) வந்த விரிவான கட்டுரையை அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது.

முதல் கட்டுக்கதை : ” தங்கள் பிறந்த சாதியின் காரணமாக இடஒதுக்கீடினால் பல வசதி படைத்தவர்கள் பயன் பெறுகின்றார்கள்.

எதற்காக இட ஒதுக்கீடு பொருளாதார அடிப்படையில் இல்லாமல் சாதியின் அடிப்படையில் கொடுக்கப்படுகின்றது?

தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் பொருளாதாரத்தில் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், அவர்களின் “சமூக, சாதி அடையாளத்தின்” காரணமாக அவர்கள் அனைவரும் குழுவாகத் தான் பாகுபடுத்தப் படுகின்றார்கள் என்பதே பாகுபாடு, தீண்டாமை குறித்த மிக முக்கியமான கூறாகும்.

இந்திய சமூகத்தில் “தலித், பட்டியல் பழங்குடியினர்” காலங்காலமாக விலக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இதை தடுப்பதற்காகவே பாகுபாட்டிற்கு எதிரான சட்டங்களும், இடஒதுக்கீடும் கொண்டுவரப்பட்டது. பொருளாதாரத்தில் நல்ல நிலையில் உள்ள தலித், பட்டியல் பழங்குடியினருக்கு கிடைக்கும் பொருளாதார சலுகைகளை கொடுக்காமல் இருக்கலாம் என்ற வாதம் சரியானதாக இருக்கும். ஆனால் அவர்களை தீண்டாமை தடுப்பு சட்டங்களில் இருந்தும், இடஒதுக்கீட்டில் இருந்தும் விலக்கக் கூடாது, அவர்களின் குழு அடையாளத்தினாலும் அவர்களும் பாதிக்கப்படுவதால் அவர்களுக்கு இந்த சட்டப் பாதுகாப்பு கிடைக்க வேண்டும்.

அதே நேரம் பொருளாதாரத்தில் வறிய பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினருக்கு சரியான முறையில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு கிடைக்க இடஒதுக்கீடு உதவியுடன் சேர்த்து பொருளாதார சலுகையும் கொடுக்கப்பட வேண்டும். தங்களது குழு (இன, மத, பாலின) அடையாளத்தின் காரணமாக முன்பு ஒடுக்கப்பட்ட/ஒதுக்கப்பட்ட‌ குழுக்களுக்கு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், ஐரோப்பிய யூனியனில் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகள், மலேசியா, தென் ஆப்ரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகள் வறுமை ஒழிப்பு திட்டங்களுடன், இட ஒதுக்கீடு திட்டங்களையும் கொடுக்கின்றன. (இங்கிலாந்தில் இடஒதுக்கீடு நேர்மறையான செயல்பாடு (Positive Action, Equality Act) என்றும், நேர்மறையான செயல்பாடு (Affirmative Action) என்ற பெயரிலும், கனடா, ஆப்ரிக்காவில் வேலைவாய்ப்பில் சமத்துவம் (Employment Equality) என்ற பெயரிலும் வழங்க‌ப்படுகின்றது)

வரலாற்றை சரியாக படிக்காதவர்களே சாதி அடிப்படையில் அல்லாமல், பொருளாதார அடிப்படையில் கொள்கைகள் இருக்க வேண்டும் என விதண்டாவாதம் செய்கின்றார்கள்.

இரண்டாவது கட்டுக்கதை : “இந்தியாவை பாருங்கள், ஏழைகளுக்கு இடஒதுக்கீடு எந்த பயனும் அளிக்கவில்லை”.

இடஒதுக்கீடு கொள்கைகள் உண்மையாகவே ஏழ்மையை குறைக்கின்றதா ?

தங்களுக்கு வேலை கிடைக்காமல் இருப்பதற்கு “பொதுப் பிரிவு” (உயர் சாதி) இந்தியர்கள் இடஒதுக்கீட்டை குற்றம் சொல்வது இயல்பானது. இங்கே எல்லா வேலைகளுக்கும் இடஒதுக்கீடு கொடுக்கப்படுகின்றது என்பதே பெரும்பாலான இந்தியர்களின் மனநிலை, ஆனால் யதார்த்தத்தில் இடஒதுக்கீடு சில குறிப்பிட்ட வேலைகளுக்கு மட்டுமே இந்தியாவில் கொடுக்கப்படுகின்றது.

தனியார் துறை வேலைகள், தற்காலிக அரசு வேலைகளுக்கு இடஒதுக்கீடு கிடையாது. வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுக்கீடானாது அரசு வேலைக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றது. ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பில் அரசின் பங்கு மிகவும் குறைவு. (90களில் தனியார்மயம் உள் நுழைந்த பின்னர் புதிய அரசு நிறுவனங்கள் உருவாகவில்லை, அதே நேரம் அரசு நிறுவனங்கள் தனியார்மயமாக்கப்படுகின்றன).

2012 தேசிய மாதிரி ஆய்வு புள்ளிவிவரப்படி 9 கோடி பட்டியல் சாதி பணியாளர்களில், வெறும் 1.39 கோடி பேர் மட்டுமே விவசாயம் அல்லாத பணிகளில் பணி புரிகின்றனர். இதில் வெறும் 25 இலட்சம் பேர் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு கிடைக்கும் நிரந்தர அரசு பணிகளில் பணியாற்றுகின்றார்கள். அதாவது ஒட்டுமொத்த பட்டியல் சாதி பணியாளர்களில் வெறும் 3%.

மூன்றாவது கட்டுக்கதை : “தகுதியில்லாதவர்களுக்கு இடஒதுகீட்டினால் வேலை கிடைக்கின்றது. இதனால் இந்தியா ஒரு பொழுதும் முன்னேறிய நாடாக ஆக முடியாது”.

இடஒதுக்கீட்டினால் இந்தியாவின் வளர்ச்சி குறைகின்றதா ?

பெரும்பாலானவர்கள் இடஒதுக்கீடு இந்தியாவை திறமையற்றதாக உருவாக்கிவிடும் என கவலைப் படுகின்றார்கள். சமூகத்தில் உள்ள எல்லா மக்களுக்கும் தங்களுக்கு பிடித்த கல்வியை, வேலையை தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் வேண்டும் என்பதே ஒரு நாட்டின் முழுமையான‌ பொருளாதார திறனிற்கும், எல்லோருக்குமான‌ பொருளாதார விளைவை பெறுவதற்குமான‌ முக்கியமான முன் நிபந்தனையாகும்.

பல்லாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து இன்று வரை இந்தியா சாதியத்தை அடிப்படையாக கொண்ட பொருளாதார படிநிலை சுதந்திரமற்ற சமுகமாகவே இருந்து வருகின்றது. நம்முடைய சாதிய சமூகமானது எல்லா சாதிகளுக்குமான கல்வி, வேலையை செய்வதற்கான திறன்களை பெறுதல், வேலை உள்ளிட்டவற்றிக்கு வரையறை செய்து கட்டுபாடுகள் விதித்ததினால் அது சமூகத்தினுள் மூலதன நகர்வை பாதித்தது. அதே நேரம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் செய்யும் பல வேலைகள் இங்கு புனிதமற்றதாகவும், மாசுபடுத்துவதாகவும் கருதப்பட்டு வருகின்றன.

இந்த சமத்துவமில்லாத‌ படிநிலை வரிசை கொண்ட சமூக/பொருளாதார ஒழுங்கை இடஒதுக்கீடு தலையிட்டு சமத்துவத்தை கொண்டுவர முயல்கின்றது. இடஒதுக்கீட்டிற்கு முன்னர் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியினர் மட்டுமே குறிப்பிட்ட வேலையை செய்ய வேண்டும் என வேலை சந்தையில் நிலவிய தடையை நேர்மறையான திட்டங்கள் (Affirmative action) மூலம் அகற்றி எல்லோரும் எல்லா வேலையையும் செய்யலாம் என மாற்றியதன் மூலம் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கின்றது இடஒதுக்கீடு.

உதாரணமாக – இந்திய இரயில்வேயில் எடுக்கப்பட்ட ஒர் ஆய்வில் எங்கெல்லாம் முதல்நிலை பணிகளில் பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினர் உள்ளனரோ, அங்கெல்லாம் இந்திய இரயில்வேயின் உற்பத்தி திறன் அதிகரித்துள்ளது. (1)

நான்காவது கட்டுக்கதை : “சாதியம், தீண்டாமை என்பதெல்லாம் முன்னொரு காலத்தில் நடந்தவை. இன்றும் சாதி பற்றியே பேசிக்கொண்டிருந்தால் நாம் முன்னேற முடியாது”.

இன்றைய காலகட்டத்திற்கான இடஒதுக்கீடு கொள்கைகள் நமக்கு தேவையா?

நகர்புறத்தில் வாழும் மேல்தட்டு மக்கள் இப்பொழுதெல்லாம் சாதி நீடிக்கவில்லை என்றே எண்ணுகிறார்கள். பொது பிரிவில் (உயர் சாதியினர்) இருப்பதனால் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் சிறப்புரிமை மூலம் பாரம்பரியான சாதி மூலதனத்தை கொண்டு அவர்கள் இன்றைய நவீன காலத்தில் தங்களுக்கு பிடித்த வேலை தேர்ந்தெடுத்து கொண்டே , சாதி அவர்களின் வாழ்வில் எந்த செல்வாக்கையும் செலுத்தாதது போல பம்மாத்து செய்கின்றனர். அதே நேரத்தில் கீழ்மட்டத்தில் இருக்கும் சாதியினரோ தங்களால் சமூக-பொருளாதார படிநிலையில் மாறமுடியாமல்  இருப்பதால் , அவர்களின் இந்த நிலைக்கு காரணமான தங்களின் சாதி அடையாளங்களை கையிலெடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளாக்கப்படுகின்றார்கள்.

இன்று பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினர் அரசின் திட்டங்களை அணுகுவதில் ஓரளவு முன்னேற்றம் ஏற்பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் மீதான தீண்டாமையும், ஒடுக்குமுறை செயல்களும் இந்தியா முழுக்க நடைபெற்று வருகின்றன. அவை முற்றிலும் மறைந்து போவது கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை தென்படவில்லை. 1995 லிருந்து 2014 வரை 2.34 இலட்சம் சாதிரீதியிலான வன்முறைகளும் / பாகுபாடுகளும் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் மேல் நடந்துள்ளன. அதாவது ஆண்டிற்கு 13000 வன்முறை/பாகுபாட்டிற்கு அவர்கள் ஆளாகியுள்ளனர்.

சொத்து, கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, நகர வசதிகள் மீதான முதலாளித்துவத்தில் நிலவும் சமத்துவமின்மை, போதிய வருமானமின்மை, ஏழ்மை போன்ற காரணங்களாலே பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினர் மீதான பொருளாதார பாகுபாடு காட்ட‌ப்படுகின்றது.

தரவுகள்:

[1]Deshpande, Ashwini and Thomas Weisskopf (2010): “Does Affirmative Action Affect Productivity in the Indian Railways?,” Working Paper No 185, Centre for Development Economics, Delhi School of Economics, Delhi.

[2]Despande, Satish (2013): “Towards a Biography of the ‘General Category’:Caste and Castelessness,” Economic and Political Weekly, Vol. 48, Issue No. 15, 13 April.

மூலப்பதிவு : https://www.epw.in/engage-interactives/busting-myths-on-caste-based-reservation-policies.html

மொழியாக்கம் – நற்றமிழன்.ப

About நற்றமிழன்

ஆயத்த ஆடை தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் தரக்கட்டுபாட்டுத் துறையில் பணி புரிகின்றார். தற்சமயம் திருப்பூரில் வசித்து வருகின்றார்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*